وقتی معلم از حد و حدود روزه برایمان گفت، از اینکه با اذان صبح شروع می شود و با غروب آفتاب تمام
می شود؛ از اینکه حتی یک قطره آب و یک ذره غذا باطلش می کند؛ از اینکه یک دقیقه بعد از صبح و
یک دقیقه قبل از غروب همه جزء روزه اند؛ ساکت بودیم. کسی حرفی برای گفتن نداشت.
چون شنیده بودیم دانشمندها گفته اند برای سلامتی بسیار مفید است.
کاش برای حجاب هم دانشمندها حرفی می زدند...
کاش ویل دورانت زبان می گشود و می گفت: آنچه بجوییم و نیابیم عزیز و گرانبها میگردد...مرد جوان
به دنبال چشمان پر از حیاست و بیآنکه بداند، حس میکند که این خودداری ظریفانه از یک لطف عالی
خبر میدهد.
کاش هیچکاک می گفت که: من معتقدم زن هم باید مثل فیلمی پرهیجان باشد. بدین معنی که ماهیت
خود را کمتر نشان دهد و برای کشف خود، مرد را به نیروی تخیل و تصور زیادتری وادارد.
کاش راسل زبان می گشود که: از لحاظ هنر، مایه تاسف است که بآسانی به زنان بتوان دست یافت
و خیلی بهتر است که وصال زنان دشوار باشد، بدون آنکه غیرممکن گردد.
و کاش فرانتس فانون می گفت که: پس از دیدن هر چهره بی حجاب ، امیدهای استعمار برای حمله ،
ده برابر می شود.
و کاش خروشچف و گاندی و ساچیکورمورآتا و مستر همفر و جرجی زیدان و دیگران آنقدر امثال این
جملات را برایمان تکرار می کردند تا خوب بفهمیم، حجاب هم برای سلامتی مفید است.
نظرات شما عزیزان:
.gif)
.gif)
ایرانی ها نرسیدند متاسفانه
ایرانی ها نرسیدند متاسفانه